Stilte na de storm
Soms wordt een krabbeltje een bloemetje.
Opgewekt schetste hij een beeld over hoe het kon zijn.
Na de storm.
En de schade.
Ik krabbelde gedachteloos iets
op een papiertje.
Telefoon aan mijn oor.
Vroeg hoe ik daar zou kunnen komen.
Dat was geen punt, lachte hij.
Het weer was goed.
De route meer dan haalbaar.
Mijn plaats gereserveerd.
Het krabbeltje werd een bloemetje.
Ineens rolde de vraag toch over mijn lippen.
Had je niet liever afscheid genomen?
Hij viel stil.