Niet van jou

Aan degene die vannacht mijn auto heeft bekrast,

Jij gaat dit vrijwel zeker niet lezen. Ik weet niet wie je bent en waar je woont. Misschien maar beter ook. Toch schrijf ik dit aan jou. Gewoon omdat ik benieuwd ben naar wat je dacht toen je vannacht twee diepe krassen op de motorkap van mijn Abarth maakte. 

Heb je een hekel aan ons, en is dit dan jouw manier om dat te uiten? Had je te veel gedronken? Of ben je domweg jaloers of gefrustreerd? Wij hebben inderdaad een leuke auto. Maar dat zegt het eigenlijk al; het is ónze leuke auto. Niet die van jou. En dat gaat het ook niet worden. Hoeveel krassen je er ook op maakt. 

Alles bij elkaar genomen kan ik jouw actie alleen maar kinderachtig noemen. Treurig eigenlijk. En vooral heel sneu. Iets kapot maken wat niet van jou is. Misschien vind je jezelf nu heel stoer. Maar het stelt bar weinig voor. Ik heb trouwens aangifte gedaan. Tegen jou, ja. Misschien heb je meer auto’s bekrast. En ik ben goed verzekerd. De schade wordt dus gewoon hersteld. Zie je straks niks meer van. Rij ik gewoon weer met een glimmende Abarth rond. Dát vind ik dan wel weer stoer.

Jij kunt minder makkelijk ‘gemaakt’ worden. Maar dat mag jij uitzoeken. Wie weet maakt iemand nog wel eens iets kapot dat van jou is. Dat kan blijkbaar gebeuren, he. 

Hoe dan ook, binnenkort woon ik hier niet meer. En mocht je toch nog in de buurt van mijn auto willen komen, dan zit er straks een dashcam in.

Succes ermee.

Joe Joe. 

Arden