Buiten adem
Tijd heb je niet, die moet je blijkbaar maken.
Iedere week
een dag vrij.
Een dag waarop alles mag.
Op papier.
Geniet ervan, he.
Maar in het echt
blijft er weinig over.
De prik ervoor
en de werkdagen
stapelen zich op.
Net als de was
met alleen linkersokken
en de afspraken
op die vrije dag.
Ik hol er achteraan,
buiten adem.
Ik moet echt eens een dag vrij.
Of daar in ieder geval
aan werken.