Wij hadden niet veel te zeggen.
Gelatenheid. Lepels in koffie.
Zij wel.
Over wat er nog moest.
Wat er miste.
Ze lachte. Krampachtig.
Te vaak.
Wij keken alleen. Naar elkaaar.
Dan weer naar papieren.
Mappen. Dicht. Open.
Alsof daar een antwoord lag.
Een deur slaat.
'Dat ga ik niet doen!'
'Rustig nou...'
Ze grijpt haar tas.
Diep rood.
De printer eet een papier op.
Wij maken gaatjes.
In de dag.
Reactie plaatsen
Reacties